Przygotowanie zdjęcia i logo sklepu: skalowanie, kadrowanie, alfa, warstwy i filtry w GIMP oraz obiekty, ścieżki i tekst w Inkscape. Projekt roboczy i eksport. Lekcja 5.4 kursu INF.03.
Edytor grafiki to program do tworzenia i zmieniania obrazów: GIMP służy przede wszystkim do rastra, a Inkscape do grafiki wektorowej. Na egzaminie dobierasz narzędzie do operacji i rozpoznajesz skutki edycji, na przykład użycia filtra. W praktyce przygotowujesz plik o określonych wymiarach, dodajesz tekst albo tworzysz znak, a potem zapisujesz rezultat w wymaganym formacie.
Wybór programu i zachowanie źródła
Plik roboczy to wersja zachowująca elementy potrzebne do dalszej edycji. W GIMP rolę tę pełni XCF, a w Inkscape podstawowym formatem jest SVG. Zdjęcie produktu zapisane jako JPG można otworzyć w obu programach, ale umieszczenie go w dokumencie Inkscape nie zamienia pikseli w obiekty. Do retuszu fotografii wybieramy GIMP, a do prostego logo sklepu z figur i liter Inkscape.
Przed pracą odłóż oryginał i nazwij kopię zgodnie z zadaniem. W kursowym sklepie przygotujemy zdjęcie myszy o szerokości 400 px oraz logo z symbolem monitora i napisem „Sklep komputerowy”. Projekt i eksport to dwa rezultaty: projekt pozwoli później zmienić napis, a eksport można umieścić na stronie. Po każdym większym etapie zapisujemy projekt, aby awaria programu nie wymagała odtwarzania wszystkich operacji.
Nazwy poleceń i rozmieszczenie paneli mogą różnić się między wersjami oraz językami interfejsu. Szukamy opisanej funkcji, a nie zapamiętujemy położenia przycisku na cudzym ekranie. Poniższe procedury odnoszą się do rodzaju operacji. Szczegóły skalowania można porównać z instrukcją GIMP, która osobno opisuje obraz, warstwę i parametry wydruku.
Skalowanie, kadr i zaznaczenie w GIMP
Skalowanie obrazu zmienia wymiary całej kompozycji w pikselach. Otwórz zdjęcie myszy i odczytaj jego szerokość oraz wysokość. Wywołaj skalowanie obrazu, ustaw jednostkę pikseli i pozostaw połączone proporcje. Dla źródła 1200 na 900 px wpisanie szerokości 400 px daje wysokość 300 px. Zatwierdź operację i sprawdź wymiary, zanim przejdziesz do eksportu.
Skalowanie warstwy zmienia pojedynczy składnik. Gdy projekt ma tło, zdjęcie i napis, przeskalowanie samej fotografii nie zmieni automatycznie wielkości tła ani tekstu. Zmiana rozmiaru płótna dotyczy obszaru dokumentu i może dodać pusty brzeg lub obciąć część kompozycji. Te funkcje mają podobne pola liczbowe, ale nie są zamienne.
Kadrowanie polega na pozostawieniu wybranego prostokąta. Do karty produktu usuwamy zbędne tło wokół przedmiotu, pilnując, żeby nie odciąć kabla albo cienia. Jeśli polecenie określa proporcje kadru, ustaw je przed zatwierdzeniem. Przy prostokątnym źródle i kwadratowym wyniku trzeba świadomie wybrać pomiędzy kadrowaniem a dodaniem wolnej przestrzeni. Rozciąganie produktu do kwadratu zniekształca jego kształt.
Zaznaczenie ogranicza obszar działania edycji. Prostokątne zaznaczenie przydaje się do fragmentu zrzutu, eliptyczne do okrągłej etykiety, a zaznaczanie według koloru do podobnego tła. Po utworzeniu zaznaczenia filtr lub usuwanie mogą działać tylko wewnątrz niego. Jeśli operacja niespodziewanie zmienia mały fragment, sprawdź, czy nadal aktywne jest wcześniejsze zaznaczenie oraz właściwa warstwa.
Warstwy, maska i alfa
Warstwa to osobna powierzchnia obrazu układana nad pozostałymi. W banerze sklepu dolna warstwa zawiera tło, środkowa fotografię produktu, a górna napis. Kolejność ma znaczenie: nieprzezroczyste tło przeniesione nad produkt może go całkowicie zasłonić. Włączanie widoczności i nazywanie warstw pozwala sprawdzić, który element odpowiada za konkretną część obrazu.
Tło, fotografia i tekst są oddzielnymi warstwami; maska ogranicza widoczność zdjęcia, a alfa opisuje krycie pikseli.
Kanał alfa pozwala przechować przezroczystość. Jeżeli usuwanie fragmentu daje jednolite tło zamiast przezroczystości, sprawdź, czy warstwa ma ten kanał. Szachownica pokazywana przez edytor zwykle oznacza obszar przezroczysty, ale nie jest częścią obrazu. Po eksporcie sprawdź wynik także na innym tle: obraz powinien pokazać tło strony, a nie narysowaną szachownicę.
Maska warstwy to dodatkowa mapa określająca widoczność jej fragmentów. Biel maski odsłania, czerń ukrywa, a szarość daje częściową widoczność. Pozwala odwrócić decyzję bez odtwarzania skasowanych pikseli. Malowanie czernią na masce ukrywa fragment zdjęcia, natomiast malowanie czernią na samej warstwie zmienia fotografię. Przed użyciem pędzla sprawdź aktywną miniaturę.
Filtr przekształca obraz według określonej reguły, na przykład rozmywa albo wyostrza krawędzie. Rozmycie może ograniczyć szczegóły tła, a wyostrzanie zwiększyć lokalny kontrast. Nie każdy filtr poprawia czytelność: mocne wyostrzenie potrafi dodać obwódki. Dobieraj efekt do polecenia i porównaj rezultat z oryginałem. Sama nazwa filtra nie dowodzi, że otrzymano wymagany wygląd.
Obiekty i ścieżki w Inkscape
Obiekt to składnik rysunku, na przykład prostokąt, elipsa lub tekst. Dla logo narysuj prostokątną ramkę ekranu, dodaj podstawę i ustaw wspólną barwę. Wypełnienie określa wnętrze figury, a obrys linię wokół niej. Figura z przezroczystym wypełnieniem i grubym obrysem wygląda inaczej niż pełny prostokąt o tej samej szerokości.
Grupowanie łączy obiekty do wspólnego przesuwania i skalowania, lecz zachowuje ich odrębność. Wyrównywanie ustawia je względem siebie lub strony, na przykład centruje podstawę pod ekranem. To dokładniejsze niż ręczne przesuwanie na oko. Przed wyrównaniem sprawdź punkt odniesienia: środek strony oraz środek zestawu zaznaczonych figur mogą znajdować się gdzie indziej.
Ścieżka jest kształtem opisanym węzłami i łączącymi je odcinkami lub krzywymi. Węzeł można przesunąć, a uchwyty krzywej zmieniają jej przebieg. Zamiana figury na ścieżkę umożliwia taką edycję, ale może odebrać wygodne parametry oryginalnego obiektu. Nie wykonuj jej tylko dlatego, że brzmi bardziej profesjonalnie. Prostokąt, który wymaga jedynie zmiany szerokości, może pozostać prostokątem.
Tekst i eksport elementów sklepu
Tekst w grafice jest obiektem, którego treść, krój, rozmiar i styl można dobierać do zadania. Napis sklepu powinien pozostać czytelny także po pomniejszeniu logo do szerokości nagłówka. Użyj kroju zawierającego polskie znaki, sprawdź odstępy i kontrast. W GIMP zachowaj osobną warstwę tekstową, a w Inkscape osobny obiekt tekstu, dopóki planujesz poprawki.
Zamiana tekstu na ścieżkę utrwala kształty liter i ogranicza zależność od zainstalowanej czcionki, lecz odbiera zwykłą edycję słów. Zachowaj kopię z tekstem. Napisu zawierającego ważną treść strony, na przykład cenę albo regulamin, zwykle nie zamieniamy w obraz: tekst HTML łatwiej odczytać, powiększyć i aktualizować. Logo jest innym przypadkiem niż długi opis produktu.
Eksport tworzy plik wynikowy. W GIMP zapisz projekt XCF, potem wyeksportuj zdjęcie do żądanego formatu. W Inkscape zachowaj SVG, a przy eksporcie rastra wybierz obszar strony, rysunku albo zaznaczenia i kontroluj wymiary w pikselach. Dokumentacja eksportu Inkscape rozróżnia te obszary: zły wybór może dodać pusty margines albo pominąć część logo.
Na egzaminie
Pisemne pytanie może wymagać programu do obróbki zdjęcia albo krzywych, funkcji zmieniającej proporcjonalnie wymiary i rozpoznania efektu filtra. Odpowiedź dobieramy do materiału oraz operacji. GIMP nie służy wyłącznie do zdjęć, ale jego podstawą jest raster; Inkscape pozwala umieścić zdjęcie, ale jego podstawą jest opis wektorowy.
Pułapka: zapis projektu z warstwami nie zastępuje wymaganego eksportu PNG lub JPG, a eksport nie zastępuje źródła projektu.
W praktyce po zakończeniu otwórz dokładnie plik wynikowy, sprawdź rozmiar, nazwę i format. Jeżeli wymagane są pliki projektu i eksportu, oddaj oba. Ocenę opieraj na rezultacie opisanym w arkuszu: inny filtr, podobny kolor lub pomniejszenie wyłącznie w CSS nie dowodzą wykonania polecenia.