INF.02: pytania egzaminacyjne

INF.02 to skrót od pełnej nazwy: Ad­mi­ni­stra­cja i eks­plo­ata­cja sys­te­mów kom­pu­te­ro­wych, urzą­dzeń pe­ry­fe­ryj­nych i lo­kal­nych sieci kom­pu­te­ro­wych. Jest to kwa­li­fi­ka­cja w za­wo­dzie tech­nik in­for­ma­tyk (351203). W star­szej for­mu­le ten sam zakres nosił kod EE.08, a jesz­cze wcze­śniej był roz­dzie­lo­ny na dwie kwa­li­fi­ka­cje: E.12 i E.13.

Nazwa dobrze opi­su­je, co jest spraw­dza­ne. Chodzi o przy­go­to­wa­nie i utrzy­ma­nie sta­no­wi­ska kom­pu­te­ro­we­go, ob­słu­gę urzą­dzeń pe­ry­fe­ryj­nych, w tym dru­ka­rek, oraz budowę i kon­fi­gu­ra­cję sieci lo­kal­nej. Do tego do­cho­dzi ad­mi­ni­stra­cja sys­te­ma­mi Win­dows i Linux.

Eg­za­min ma dwie części. Pierw­sza to część pi­sem­na, o której mówi się zwykle po prostu teoria: 40 zadań za­mknię­tych i 60 minut zegara na całość. Za­li­czasz ją od 50% punk­tów w górę.

Druga to część prak­tycz­na. W INF.02 za­pla­no­wa­no na nią 150 minut i pro­wa­dzi się ją w modelu wk. Po­przecz­ka stoi tu wyżej, bo na po­zio­mie 75% punk­tów. Każdą część ocenia się osobno, więc świet­ny wynik z teorii nie załata luk w prak­ty­ce ani od­wrot­nie. W jednej sesji masz więc do po­ko­na­nia dwa od­dziel­ne progi.

Baza INF.02 liczy 2504 py­ta­nia, z czego 1877 ma tag te­ma­tycz­ny. Naj­wię­cej do­ty­czy sys­te­mu Win­dows (359), pro­to­ko­łów (326) i ad­re­sa­cji IP (317). Dalej są sprzęt (278), dyski i ma­cie­rze RAID (275) oraz urzą­dze­nia sie­cio­we (259). Mniej­sze ze­sta­wy to Linux (213), bez­pie­czeń­stwo (200), oka­blo­wa­nie (165), dia­gno­sty­ka (160), dru­kar­ki (142) i Wi-Fi (93).

Tre­ning losuje py­ta­nia bez licz­ni­ka czasu i po­ka­zu­je po­praw­ną od­po­wiedź zaraz po tym, jak wy­bie­rzesz swoją. Eg­za­min próbny usta­wia takie same wa­run­ki jak część pi­sem­na: 40 pytań, go­dzi­na, żad­nych pod­po­wie­dzi po drodze, a pełne omó­wie­nie do­sta­jesz po od­da­niu ar­ku­sza. Tre­nin­giem uczysz się ma­te­ria­łu, prób­nym spraw­dzasz, czy zdą­żysz i czy prze­kra­czasz próg.

Skrót wk przy części prak­tycz­nej mówi, że efek­tem twojej pracy ma być wyrób lub usługa. Eg­za­mi­na­tor patrzy więc rów­nież na to, jak pra­cu­jesz, i ocenia re­zul­tat w trak­cie eg­za­mi­nu albo bez­po­śred­nio po nim. Liczy się gotowe, dzia­ła­ją­ce sta­no­wi­sko, a nie opis tego, co za­mie­rza­łeś zrobić.

Punkty naj­ła­twiej stra­cić na rze­czach nie­do­koń­czo­nych, bo to, co nie działa w chwili oceny, nie zo­sta­nie za­li­czo­ne. Drugie źródło strat to po­mi­nię­te pod­punk­ty po­le­ce­nia. Trze­cie to nie­uważ­ne czy­ta­nie treści: jeżeli arkusz każe za­pi­sać efekt pod wska­za­ną nazwą i w wy­zna­czo­nym miej­scu, zrób do­kład­nie tak. Masz na wszyst­ko 150 minut, więc roz­pla­nuj ko­lej­ność zadań na star­cie.

Za­da­nia z części prak­tycz­nej tra­fia­ją do pu­blicz­ne­go obiegu. CKE wy­pusz­cza je razem z za­sa­da­mi oce­nia­nia, czyli ofi­cjal­nym klu­czem. W kluczu stoi czarno na białym, ile punk­tów daje każdy ele­ment re­zul­ta­tu, dla­te­go jest pew­niej­szy niż cudze roz­wią­za­nia krą­żą­ce po sieci.

Z bie­żą­cej for­mu­ły nie ma ze­sta­wów części pi­sem­nej, bo teorię zdaje się przy kom­pu­te­rze i py­ta­nia nie idą do pu­bli­ka­cji. Zo­sta­ły za to ar­ku­sze pi­sem­ne ze star­szych formuł, EE.08 oraz E.12 i E.13, także z klu­czem od­po­wie­dzi. Naj­wię­cej daje wy­ko­na­nie całego za­da­nia prak­tycz­ne­go sa­mo­dziel­nie, a do­pie­ro potem ze­sta­wie­nie wła­snej pracy z klu­czem, punkt po punk­cie. Prze­ra­biaj ar­ku­sze z kilku ostat­nich sesji: im więcej róż­nych zadań przej­dziesz, tym mniej nie­spo­dzia­nek zo­sta­nie na dzień eg­za­mi­nu.

Za­cznij od sprzę­tu i sys­te­mów, bo na tym opiera się reszta: budowa kom­pu­te­ra, dyski i ma­cie­rze RAID, in­sta­la­cja oraz kon­fi­gu­ra­cja Win­dows i Li­nuk­sa, ob­słu­ga dru­ka­rek. Potem przejdź do sieci, czyli ad­re­sa­cji IP i pod­sie­ci, pro­to­ko­łów, oka­blo­wa­nia, kon­fi­gu­ra­cji urzą­dzeń sie­cio­wych i Wi-Fi. Na końcu dołóż bez­pie­czeń­stwo i dia­gno­sty­kę uste­rek, które łączą oba ob­sza­ry.

Po prze­ro­bie­niu działu sprawdź się py­ta­nia­mi z jed­ne­go tagu, za­miast lo­so­wać całą bazę. Naj­wię­cej pytań mają Win­dows, pro­to­ko­ły i ad­re­sa­cja IP, więc tym te­ma­tom po­święć naj­wię­cej czasu. Ostat­ni etap to pełne ar­ku­sze prak­tycz­ne: naj­pierw bez licz­ni­ka, póź­niej w 150 minut, z po­rów­na­niem efektu z za­sa­da­mi oce­nia­nia.