Drukarki i urządzenia peryferyjne w kwalifikacji INF.02: najważniejsze zasady, przykłady i 142 powiązane pytania w banku.
Urządzenie peryferyjne opisuje się przez to, jak nanosi obraz na nośnik, a nie przez nazwę producenta. Z technologii wynikają materiał eksploatacyjny, typowe usterki i koszt jednej strony. Zadania z tego działu sprowadzają się zwykle do rozpoznania technologii po objawie albo do policzenia pikseli, warstw, stron lub groszy. Dlatego przy każdym mechanizmie podana jest liczba, którą trzeba pamiętać, oraz objaw, po którym rozpoznaje się usterkę.
Sześć etapów wydruku laserowego
Wałek ładujący nadaje bębnowi światłoczułemu jednorodny potencjał ujemny rzędu kilkuset woltów. Laser naświetla punktowo te miejsca, w których ma powstać obraz, i rozładowuje je do kilkudziesięciu woltów. Powstaje obraz utajony, czyli niewidoczny rozkład ładunków na powierzchni bębna. Typowa rozdzielczość takiego naświetlania to 600 albo 1200 dpi.
Przy wywoływaniu naładowany toner przywiera do rozładowanych, naświetlonych obszarów, a wałek transferowy o przeciwnym znaku ładunku ściąga go na papier. Utrwalanie zachodzi w zespole grzewczym: temperatura około 180 do 200 stopni Celsjusza i nacisk wtapiają proszek we włókna papieru. Na końcu listwa czyszcząca zbiera resztki tonera, a lampa lub wałek zerują ładunek przed następnym cyklem. Jeśli świeży wydruk daje się rozmazać palcem, zawiodło utrwalanie, a nie toner.
Atramentowa, igłowa i termiczna
Drukarka atramentowa wyrzuca krople przez dysze. W głowicy termicznej grzałka odparowuje mikroskopijną porcję atramentu, a rosnący pęcherzyk pary wypycha kroplę na papier; w głowicy piezoelektrycznej kroplę wypycha kryształ odkształcany napięciem. Rzadko używana głowica zasycha, a objawem są jasne poziome pasy i przerwy w liniach na wydruku testu dysz. Każde czyszczenie głowicy zużywa atrament, więc powtarzanie go w kółko kosztuje więcej niż nowy wkład.
Drukarka igłowa uderza igłami w taśmę barwiącą, zwykle w układzie 9 albo 24 igieł, i tylko ona zapisuje kilka kopii naraz przez kalkę. Dlatego zostaje przy formularzach wielowarstwowych, listach przewozowych i starszych urządzeniach fiskalnych. Drukarka termiczna nie ma ani tuszu, ani taśmy: przypala warstwę barwnikową papieru termoczułego. Paragon jest przez to tani, ale blaknie od światła, ciepła i tłuszczu.
FDM: parametry, które trzeba dobrać
FDM buduje model warstwa po warstwie z filamentu wtłaczanego do rozgrzanej dyszy, najczęściej o średnicy 0,4 mm; sam filament ma zwykle 1,75 mm. PLA drukuje się przy dyszy około 200 stopni i stole około 60 stopni. ABS wymaga około 240 stopni na dyszy i około 100 stopni na stole, a bez zamkniętej komory kurczy się i odkleja rogi modelu.
Wysokość warstwy jest mniejsza od średnicy dyszy, a 0,2 mm to typowy kompromis między czasem a gładkością: model wysoki na 40 mm powstaje z 200 warstw. Nawisy odchylone od pionu o więcej niż 45 stopni wymagają podpór, bo świeży materiał nie ma się na czym oprzeć. Drukarka nie wykonuje pliku STL, tylko G-code przygotowany w slicerze, w którym ustawia się wszystkie te parametry.
Wydajność materiałów i koszt jednej strony
Wydajność podaje się według norm ISO/IEC przy pokryciu strony na poziomie 5 procent: 19752 dotyczy monochromatycznych kaset laserowych, 19798 kolorowych, a 24711 wkładów atramentowych. Strona z dużą grafiką zużywa materiał kilkakrotnie szybciej, więc deklarowane 3000 stron odnosi się do zwykłego tekstu. Koszt jednej strony to cena materiału podzielona przez jego wydajność.
Toner za 240 złotych na 3000 stron daje 8 groszy za stronę, bo 240 złotych to 24000 groszy. Jeśli bęben jest osobnym elementem i kosztuje 180 złotych na 12000 stron, dochodzi 1,5 grosza, czyli razem 9,5 grosza. Pominięcie bębna, pojemnika na zużyty toner i zespołu utrwalającego zaniża wynik, a w tanich urządzeniach to właśnie te części decydują o rachunku.
Punkty na cal i rozdzielczość optyczna skanera
Skrót dpi oznacza liczbę punktów na cal, a nie na całą stronę. Arkusz A4 ma 210 na 297 mm, czyli 8,27 na 11,69 cala, więc przy 300 dpi skan ma 2480 na 3508 pikseli, a przy 600 dpi 4960 na 7016. Podwojenie dpi daje czterokrotnie więcej pikseli, bo rozdzielczość rośnie w obu wymiarach; skan 300 dpi zapisany bez kompresji po 24 bity na piksel zajmuje około 26 milionów bajtów.
W skanerze liczy się rozdzielczość optyczna, na przykład 1200 na 2400 dpi: pierwsza liczba wynika z gęstości elementów światłoczułych w linijce, druga z kroku silnika przesuwającego karetkę. Rozdzielczość interpolowana dokłada piksele wyliczone programowo, nie wnosi nowych szczegółów i tylko powiększa plik. Do zwykłego tekstu wystarcza 300 dpi, do rozpoznawania znaków przez OCR przyjmuje się 300 do 400 dpi, a wyższe wartości mają sens przy skanowaniu klisz i negatywów.
Konserwacja, kolejka i serwer wydruku
Plama powtarzająca się na stronie w stałym odstępie wskazuje uszkodzony wałek albo bęben, bo odstęp odpowiada obwodowi tego elementu: ślad co około 94 mm pochodzi z wałka o średnicy 30 mm. Zacięcia biorą się zwykle ze zużytych rolek pobierających albo z wilgotnego papieru. Wnętrza drukarki laserowej nie odkurzaj zwykłym odkurzaczem, bo pył tonera przechodzi przez filtr i wraca do powietrza. Do rozsypanego tonera służy odkurzacz z filtrem HEPA, a plamę na ubraniu spiera się zimną wodą, bo ciepła utrwala proszek.
Drukarkę udostępnia sprzętowy serwer wydruku albo komputer dzielący własną kolejkę. Typowe porty to 9100 dla surowego strumienia, 515 dla LPD i 631 dla IPP, z którego korzysta też CUPS w systemach Linux. Adres drukarki ustaw jako stały albo zarezerwuj go w DHCP, bo po zmianie adresu port przestaje odpowiadać, a zadania zostają w kolejce. Gdy zadania się piętrzą mimo sprawnego połączenia, sprawdź usługę bufora wydruku i wyczyść katalog kolejki.
Z tym działem powiązano 142 pytania w banku INF.02. Na ekranie Wszystkie pytania wybierz jeden z tagów: drukarki. Możesz wtedy przejrzeć zadania tylko z interesującego Cię obszaru.