Dobór formatu zdjęcia, logo i animacji do strony. Różnice między kompresją stratną i bezstratną, kanałem alfa, plikiem projektu oraz eksportem do przeglądarki. Lekcja 5.2 kursu INF.03.
Format pliku graficznego to zestaw reguł zapisu obrazu oraz informacji potrzebnych do jego odczytania. Na egzaminie trzeba rozpoznać rozszerzenie, wskazać obsługę przezroczystości lub animacji i dobrać format do fotografii albo logo. W zadaniu praktycznym liczy się również to, czy zapisany plik naprawdę ma żądany format, a nie tylko odpowiednią końcówkę nazwy.
Najpierw przeznaczenie obrazu
Przeznaczenie to odpowiedź na pytanie, gdzie i jak obraz będzie używany. Zdjęcie produktu w sklepie zawiera tysiące łagodnych przejść barwnych, logo ma ostre krawędzie, a instrukcja z napisami wymaga czytelnych liter. Jeden sposób kompresji nie będzie równie dobry dla wszystkich tych treści. Najpierw sprawdzamy potrzebę przezroczystości, ruchu i dalszej edycji, potem porównujemy wygląd oraz rozmiar eksportów.
Przezroczystość pozwala pokazać tło strony zamiast części obrazu. Kanał alfa opisuje stopień krycia pikseli, dlatego miękki cień może przechodzić od pełnego krycia do całkowitej przezroczystości. Przezroczystość jednobitowa daje jedynie wybór: piksel widoczny albo niewidoczny. Na ciemnym tle sklepu różnica jest wyraźna przy wygładzonych brzegach znaku. Biała otoczka nie znika tylko dlatego, że plik ma przezroczysty obszar poza nią.
Animacja przechowuje kolejne klatki i czasy ich wyświetlania. Obsługa animacji w formacie nie znaczy, że każdy plik tego formatu jest ruchomy. Podobnie możliwość zapisu bezstratnego nie oznacza, że każdy eksport zachowuje wszystkie dane projektu. Trzeba odróżnić obraz wynikowy od warstw, tekstów oraz ustawień potrzebnych do dalszej pracy.
JPG i PNG
JPEG, zwykle z rozszerzeniem JPG lub JPEG, jest popularnym formatem fotografii. W typowym eksporcie stosuje kompresję stratną: zmniejsza plik przez uproszczenie danych obrazu. Przy rozsądnych ustawieniach zdjęcie myszy może wyglądać dobrze i pobierać się szybko. Przy bardzo niskiej jakości pojawiają się plamy, kwadratowe obszary i obwódki wokół kontrastowych krawędzi. Napis i cienka linia zdradzają te błędy szybciej niż miękkie tło zdjęcia.
Zwykły JPG używany na stronach nie przechowuje kanału alfa ani animacji. Wycięty produkt na przezroczystym tle po takim eksporcie otrzyma tło, najczęściej dobrane przez edytor podczas spłaszczania. To nie wada przeglądarki. Jeżeli arkusz żąda pliku JPG, przygotuj świadomie tło i wykonaj właściwy eksport, zamiast oczekiwać przezroczystości od formatu, który jej nie zapisuje.
PNG, od Portable Network Graphics (przenośna grafika sieciowa), stosuje kompresję bezstratną. Dobrze nadaje się do schematów, interfejsów, napisów i obrazów wymagających przezroczystości. Może zapisywać kolory indeksowane, czyli odwołania do palety, albo kolory o większej liczbie składowych. Wariant z kanałem alfa zachowuje także częściowe krycie. Zdjęcie zapisane w PNG może być jednak znacznie większe niż podobnie wyglądający JPG.
Bezstratny zapis oznacza zachowanie danych obrazu przekazanych do kodera. Jeśli wcześniej zredukowano liczbę kolorów do małej palety albo pomniejszono fotografię, zapis PNG nie odtworzy utraconych informacji. Dlatego „bezstratny” nie znaczy „nie da się pogorszyć przy przygotowaniu”. Zmiana wymiarów i koloru poprzedzająca eksport nadal może zmienić obraz.
GIF, WebP i AVIF
GIF to format rastrowy z paletą do 256 kolorów w pojedynczej klatce. Obsługuje proste animacje i przezroczystość bez stopni krycia. Nadaje się do krótkiego rysunkowego ruchu, lecz fotografia z płynnym gradientem może pokazać pasy albo ziarnisty wzór zastępujący brakujące kolory. Format nie zapisuje ścieżki dźwiękowej, więc animowany GIF nie jest odpowiednikiem filmu z nagranym komentarzem.
WebP obsługuje zapis stratny i bezstratny, kanał alfa oraz animację. Można zatem przygotować w nim zarówno fotografię produktu, jak i ruchomy element strony. Samo rozszerzenie nie odpowiada na pytanie, czy kompresja danego pliku była stratna. Odczytaj ustawienia eksportu lub informacje o pliku. Porównuj też wynik: mniejszy plik z widocznymi zniekształceniami nie spełnia wymagania czytelnego katalogu.
AVIF to format obrazów wykorzystujący technologię kodowania AV1. Obsługuje między innymi przezroczystość oraz sekwencje obrazów. Może dać mały plik przy dobrej jakości zdjęć, ale wynik zależy od materiału i parametrów. Wymagania konkretnego stanowiska lub starszej przeglądarki sprawdzamy przed wyborem. Zamiast zakładać obsługę wszystkich wariantów, można zapewnić obraz zastępczy za pomocą znacznika <picture>.
<picture>
<source srcset="img/mysz.avif" type="image/avif">
<source srcset="img/mysz.webp" type="image/webp">
<img src="img/mysz.jpg" alt="Czarna mysz przewodowa" width="400" height="300">
</picture>
Przeglądarka wybiera pierwsze pasujące źródło, którego format potrafi obsłużyć. Element <img> pozostaje konieczny: zapewnia wariant końcowy, wymiary i tekst alternatywny. Wszystkie pliki trzeba rzeczywiście przygotować. Sam zapis dodatkowych rozszerzeń w kodzie nie przekształca oryginalnego zdjęcia. Podstawy osadzania opisuje lekcja o obrazach i multimediach HTML. SVG i pliki do dalszej pracy
SVG, od Scalable Vector Graphics (skalowalna grafika wektorowa), opisuje kształty, ścieżki i tekst w postaci dokumentu XML. Jest przydatny dla logo sklepu, ikon oraz schematów. Przy zmianie skali przeglądarka przelicza geometrię i ponownie rysuje krawędzie. Nie naprawia jednak fotografii osadzonej wewnątrz dokumentu. SVG może zawierać także funkcje wykraczające poza prosty obraz, dlatego do strony wstawiamy pliki z zaufanego źródła.
BMP to rodzina formatów bitmapowych kojarzona z prostym zapisem obrazu. W typowych zadaniach nieskompresowany BMP ma większy rozmiar niż skompresowany plik na stronę. Nie należy jednak twierdzić, że każdy możliwy BMP jest nieskompresowany: format przewiduje również inne warianty. TIFF także jest elastycznym kontenerem obrazu, stosowanym między innymi przy skanowaniu i druku. Może używać różnych metod kompresji, więc samo rozszerzenie nie rozstrzyga o stracie danych.
PSD jest formatem projektu programu Photoshop, przechowującym między innymi warstwy i elementy dalszej edycji. W GIMP odpowiednią rolę pełni XCF. Takie pliki zachowujemy jako źródła, lecz nie podajemy ich zamiast zdjęcia w zwykłym <img>. To, że edytor potrafi otworzyć plik projektu, nie oznacza obsługi tego formatu przez przeglądarkę.
RAW to wspólna nazwa rodzin plików z danymi z aparatu, a nie pojedynczy uniwersalny format strony. Zdjęcie wymaga wywołania, czyli dobrania parametrów interpretacji danych, i eksportu. Zachowanie RAW pozwala wrócić do źródła, podobnie jak zachowanie projektu z warstwami. Do katalogu sklepu trafia dopiero przygotowany wariant, na przykład JPG, WebP lub AVIF.
Na egzaminie
Pytanie o logo o gładkich krawędziach w dowolnej skali prowadzi do SVG. Pytanie o fotografię bez potrzeby przezroczystości często prowadzi do JPG. Kanał alfa i bezstratny obraz wskazują na PNG, ale przy większej liczbie podanych formatów trzeba przeczytać wszystkie warunki: WebP także może je spełniać. GIF rozpoznajemy po palecie oraz klatkach, nie po przekonaniu, że jest jedynym formatem animacji.
Pułapka: zmiana nazwy logo.xcf na logo.png nie jest eksportem i nie zmienia struktury pliku.
W praktyce zachowaj projekt, wyeksportuj rezultat i otwórz go ponownie poza edytorem. Sprawdź przezroczystość na innym tle, wymiary oraz dokładną nazwę. Przy wyborze nowoczesnego formatu porównaj dokumentację formatów obrazów MDN, która opisuje ich możliwości i obsługę w przeglądarkach. W poleceniu egzaminacyjnym wymagany format ma pierwszeństwo przed własnym wyborem optymalizacji. Ściąga
Format
Typowe zastosowanie lub cecha
JPG
fotografia, zwykle kompresja stratna, bez alfa
PNG
bezstratny obraz, tekst, kanał alfa
GIF
paleta do 256 kolorów na klatkę, prosta animacja
WebP
zapis stratny albo bezstratny, alfa, animacja
AVIF
zdjęcia, alfa, sekwencje obrazów, sprawdzenie obsługi
SVG
opis wektorowy, logo i schemat
BMP
bitmapa, często duży plik wynikowy
TIFF
skanowanie i druk, różne metody kompresji
PSD, XCF
źródła projektu do edycji
RAW
dane aparatu wymagające wywołania i eksportu
Pobierz ściągę PDF