ZAWODNIK

Sieci bezprzewodowe na egzaminie INF.02

INF.02 · teoria
autor: redakcja · 24.08.2026 · aktualizacja: 26.08.2026
Sieci bezprzewodowe w kwalifikacji INF.02: najważniejsze zasady, przykłady i 93 powiązane pytania w banku.

[ INF.02: PYTANIA Z TEGO DZIAŁU ]

Przejrzyj pytania: wifiĆwicz dział: wifi
Sieć bez­prze­wo­do­wa dzieli jedno medium ra­dio­we między wszyst­kie urzą­dze­nia na tym samym kanale. Liczby z pu­deł­ka ro­ute­ra opi­su­ją chwi­lo­wą szyb­kość war­stwy fi­zycz­nej, a nie prze­pu­sto­wość, jaką do­sta­nie po­je­dyn­czy laptop. W pro­jek­to­wa­niu i dia­gno­zie liczą się cztery wiel­ko­ści: stan­dard, numer i sze­ro­kość kanału, poziom sy­gna­łu w dBm oraz sposób szy­fro­wa­nia. Każdą da się zmie­rzyć albo po­li­czyć bez zga­dy­wa­nia.

Stan­dar­dy od 802.11b do 802.11ax

Stan­dard
Pasmo
Maks. szyb­kość PHY
Co do­kła­da
802.11b
2,4 GHz
11 Mb/s
DSSS
802.11a
5 GHz
54 Mb/s
OFDM
802.11g
2,4 GHz
54 Mb/s
OFDM w 2,4 GHz
802.11n (Wi-Fi 4)
oba
600 Mb/s
MIMO, kanały 40 MHz
802.11ac (Wi-Fi 5)
5 GHz
kilka Gb/s
kanały 80/160 MHz, 256-QAM
802.11ax (Wi-Fi 6)
oba
kilka Gb/s
OFDMA
600 Mb/s w 802.11n wymaga czte­rech stru­mie­ni prze­strzen­nych i skró­co­ne­go od­stę­pu ochron­ne­go; typowa karta 2x2 kończy na 300 Mb/s. To szyb­ko­ści war­stwy fi­zycz­nej w naj­lep­szym przy­pad­ku: medium jest pół­du­plek­so­we, a po­twier­dze­nia, od­stę­py mię­dzy­ram­ko­we i ry­wa­li­za­cja o dostęp zja­da­ją czas an­te­no­wy. Realny trans­fer w b, g i a to około połowy spe­cy­fi­ka­cji, w n i ac dzięki agre­ga­cji ramek 60 do 70 pro­cent. Jeden klient 802.11b w za­się­gu wy­mu­sza me­cha­ni­zmy ochron­ne RTS/CTS i obniża wy­daj­ność całej ko­mór­ki.

Kanały 1, 6 i 11 oraz wybór pasma

Środek kanału w paśmie 2,4 GHz liczy się jednym wzorem:
1
2
3
4
5
srodek [MHz] = 2407 + 5n n = numer kanalu
kanal 1 -> 2407 + 5*1 = 2412 MHz
kanal 6 -> 2407 + 5*6 = 2437 MHz
kanal 11 -> 2407 + 5*11 = 2462 MHz
Sygnał OFDM zaj­mu­je około 20 MHz (DSSS z 802.11b nawet 22 MHz), a odstęp między środ­ka­mi ka­na­łów 1 i 6 wynosi 25 MHz, dla­te­go trójka 1, 6, 11 prak­tycz­nie się nie na­kła­da. Kanał 3 leży 10 MHz od kanału 1 i 15 MHz od kanału 6, czyli za­kłó­ca oba naraz. W Polsce do­stęp­ne są kanały 1 do 13; kanał 14 tylko w Ja­po­nii i tylko dla 802.11b.
Roz­łącz­nych ka­na­łów w 2,4 GHz są trzy, więc kanał 40 MHz w gęstej za­bu­do­wie zwykle szko­dzi: zaj­mu­je dwa z nich i pod­no­si szum są­sia­dom. W tym samym paśmie pra­cu­ją ku­chen­ki mi­kro­fa­lo­we, Blu­eto­oth i część kamer. Pasmo 5 GHz daje w Eu­ro­pie 19 ka­na­łów po 20 MHz, ale kanały 52 do 140 wy­ma­ga­ją DFS: na­słu­chu radaru i zej­ścia z kanału po wy­kry­ciu, co bywa wi­docz­ne jako kil­ku­mi­nu­to­wa cisza przy star­cie punktu do­stę­po­we­go.

Moc sy­gna­łu, EIRP i tłu­mie­nie prze­szkód

Poziom sy­gna­łu podaje się w dBm i jest liczbą ujemną:
Poziom
Co ozna­cza
-55 dBm
bardzo dobry sygnał
-67 dBm
gra­ni­ca dla wideo i rozmów gło­so­wych
-70 dBm
wy­star­cza do prze­glą­da­nia stron
po­ni­żej -80 dBm
po­łą­cze­nie się rwie
Sama war­tość nie roz­strzy­ga o pręd­ko­ści, liczy się odstęp od szumu: przy tle -95 dBm sygnał -67 dBm daje 28 dB zapasu, a sąsiad pod­no­szą­cy tło do -80 dBm zo­sta­wia 13 dB i mo­du­la­cja spada. Moc wy­pro­mie­nio­wa­na EIRP to moc na­daj­ni­ka plus zysk anteny minus straty kabla:
1
2
3
4
5
6
EIRP = moc nadajnika + zysk anteny - straty kabla
20 dBm + 5 dBi - 2 dB = 23 dBm -> ok. 200 mW
limit EIRP w Unii (2,4 GHz): 20 dBm = 100 mW
-> taki zestaw wymaga zmniejszenia mocy nadajnika o 3 dB
Prze­szko­dy za­bie­ra­ją de­cy­be­le: ścian­ka gip­so­wo-kar­to­no­wa około 3 dB, mur ce­gla­ny 6 do 8 dB, strop żel­be­to­wy kil­ka­na­ście, blacha lub siatka w tynku niemal wszyst­ko. Klient z -55 dBm przy punk­cie do­stę­po­wym za żel­be­tem o tłu­mie­niu 12 dB zo­ba­czy około -67 dBm, do­kład­nie na gra­ni­cy roz­mo­wy gło­so­wej. Na tej samej trasie 5 GHz tłumi się moc­niej: sama róż­ni­ca czę­sto­tli­wo­ści daje około 7 dB straty więcej niż 2,4 GHz.

WEP, WPA2 i WPA3

WEP używa szyfru RC4 z 24-bi­to­wym wek­to­rem ini­cju­ją­cym wy­sy­ła­nym otwar­tym tek­stem: prze­strzeń 16,7 mi­lio­na war­to­ści wy­czer­pu­je się przy ruchu ty­sią­ca ramek na se­kun­dę w kilka godzin, a po­wtó­rze­nia za­czy­na­ją się po kilku ty­sią­cach ramek. In­te­gral­no­ści pil­nu­je li­nio­we CRC-32, które ata­ku­ją­cy prze­li­cza razem ze zmie­nio­ną tre­ścią. Od­zy­ska­nie klucza to dziś kwe­stia minut; na tym samym RC4 opie­rał się wy­co­fa­ny TKIP z pierw­sze­go WPA.
WPA2-Per­so­nal szy­fru­je AES-em w trybie CCMP i po­zo­sta­je po­praw­nym wy­bo­rem, ale klucz se­syj­ny po­wsta­je w czte­ro­stop­nio­wym uzgod­nie­niu wy­pro­wa­dza­nym z hasła: prze­chwy­co­ne uzgod­nie­nie (zwykle wy­mu­szo­ne pod­ro­bio­ną ramką roz­łą­cza­ją­cą) po­zwa­la łamać hasło of­fli­ne. WPA3-Per­so­nal za­stę­pu­je to uzgod­nie­nie me­cha­ni­zmem SAE, w którym każda próba hasła wymaga osob­nej wy­mia­ny z punk­tem do­stę­po­wym, i wy­mu­sza ochro­nę ramek za­rzą­dza­nia według 802.11w. Osobno wyłącz WPS: ośmio­cy­fro­wy PIN z cyfrą kon­tro­l­ną i spraw­dza­niem po­łów­ka­mi to w prak­ty­ce 11000 prób.

Ukryty SSID i fil­tro­wa­nie ad­re­sów MAC

Ukry­cie SSID usuwa nazwę sieci tylko z ramek beacon: nazwa dalej leci otwar­tym tek­stem w żą­da­niach son­du­ją­cych i ramce aso­cja­cji, więc wy­star­czy na­słuch do chwili pod­łą­cze­nia do­wol­ne­go klien­ta. Skutek ubocz­ny jest od­wrot­ny do za­mie­rzo­ne­go: laptop z za­pa­mię­ta­ną ukrytą siecią sam roz­gła­sza jej nazwę wszę­dzie, gdzie jej szuka, co uła­twia śle­dze­nie i pod­sta­wie­nie fał­szy­we­go punktu o tej samej nazwie.
Fil­tro­wa­nie ad­re­sów MAC opiera się na polu na­głów­ka, które przy WPA2 też leci otwar­tym tek­stem: szy­fro­wa­na jest treść ramki, nie na­głó­wek. Pod­słu­cha­nie do­zwo­lo­ne­go adresu i usta­wie­nie go u siebie to jedna ko­men­da. Realną ochro­nę daje WPA2 lub WPA3 z długim lo­so­wym hasłem albo tryb En­ter­pri­se z 802.1X i ser­we­rem RADIUS, gdzie każdy użyt­kow­nik ma własne po­świad­cze­nia i własny klucz sesji.

Tryby pracy punktu do­stę­po­we­go

Tryb
Co robi
punkt do­stę­po­wy
most radio-kabel w jednej pod­sie­ci; adresy roz­da­je osobny router lub DHCP
router
do­kła­da NAT, własny DHCP i zaporę: druga pod­sieć za pierw­szą
klient
za­mie­nia urzą­dze­nie w kartę ra­dio­wą dla sprzę­tu z samym portem Ether­net
most bez­prze­wo­do­wy
łączy ra­dio­li­nią dwa seg­men­ty sieci, zwykle w dwóch bu­dyn­kach
Wzmac­niacz z jednym radiem nadaje każdą ramkę dwa razy na tym samym kanale, więc prze­pu­sto­wość spada o połowę; mesh z osob­nym radiem na łącze między punk­ta­mi tej straty nie ma. Przy kilku punk­tach do­stę­po­wych usta­wia się wspól­ny SSID, ten sam typ za­bez­pie­czeń i hasło, ale różne kanały (w 2,4 GHz: 1, 6, 11). Ko­mór­ki po­win­ny za­cho­dzić na siebie tak, żeby na styku sygnał nie spadał po­ni­żej -67 dBm.
Kon­fi­gu­ra­cja punktu do­stę­po­we­go i ro­ute­ra po­ja­wia się w za­da­niach prak­tycz­nych: zobacz ar­ty­kuł o MikroTiku i prze­ćwicz pełne za­da­nia z ar­ku­szy INF.02.

[ INF.02: INNE ARTYKUŁY ]

Hub INF.02Zakres materiałuAdresacja IP i podsieci na egzaminie INF.02Bezpieczeństwo danych na egzaminie INF.02DHCP na egzaminie INF.02: konfiguracja krok po krokuDiagnostyka usterek na egzaminie INF.02Drukarki i urządzenia peryferyjne na egzaminie INF.02pokaż więcej (10)
ZAWODNIK
egzamin zawodowy INF.02 · INF.03 · INF.04
Serwer Discord›
Egzaminy zawodowe IT/Matury/Studia
@yastor
Polityka prywatnościRegulaminKontakt
© 2026 Zawodnik · by Yastor
Arkusze i zasady oceniania pochodzą z CKE. Serwis nie jest powiązany z Centralną Komisją Egzaminacyjną.