interpreter JavaScript

JavaScript wy­ko­nu­je się w prze­glą­dar­ce, wiersz po wier­szu, od góry skryp­tu. Każda in­struk­cja zmie­nia war­tość zmien­nej albo do­pi­su­je coś do wyj­ścia. To na­rzę­dzie za­trzy­mu­je się po każdej z nich i po­ka­zu­je oba te stany naraz, więc py­ta­nie o war­tość zmien­nej po za­koń­cze­niu pętli prze­sta­je być zga­dy­wan­ką i staje się kwe­stią prze­kli­ka­nia kilku kroków.

Zmien­ną wpro­wa­dza let, const albo var. Typu się nie de­kla­ru­je: język nadaje go po war­to­ści i zmie­nia w trak­cie dzia­ła­nia. W panelu zmien­nych stoi nazwa, typ i war­tość, dla­te­go od razu widać, dla­cze­go do­da­nie liczby do napisu skleja je w jeden tekst, a od­ję­cie tej samej liczby daje wynik licz­bo­wy.

Naj­częst­szą pu­łap­ką w za­da­niach z ramką kodu jest po­rów­na­nie. Po­dwój­ny znak rów­no­ści naj­pierw spro­wa­dza obie war­to­ści do wspól­ne­go typu, po­trój­ny tego nie robi, więc liczba 5 i napis o treści 5 są przy jednym za­pi­sie równe, a przy drugim nie. Krok po kroku widać to na­tych­miast, bez od­twa­rza­nia reguł kon­wer­sji z pa­mię­ci.

Silnik ob­słu­gu­je pod­zbiór języka wy­star­cza­ją­cy do zadań eg­za­mi­na­cyj­nych: zmien­ne, ope­ra­to­ry, wa­run­ki, pętle, funk­cje, ta­bli­ce, obiek­ty, napisy oraz obiek­ty Math i Date. Nie ob­słu­gu­je zda­rzeń ani sieci, po­nie­waż skrypt wy­ko­nu­je się tu raz, od góry do dołu, i nikt w trak­cie w nic nie klika.