NWD i generator haseł

INF.04 · styczeń 2023 · zad. 1 · zadanie praktyczne
DESKTOP
konsolowa
desktopowa
Algorytm
Dokumentacja
INF.04-01-23.01-SG
formuła 2019
wczytywanie plików…
Algorytm Euklidesa w konsoli i formularz pracownika z generatorem haseł jako aplikacja desktopowa. Funkcja NWD przyjmuje dwie liczby całkowite dodatnie, zwraca wynik i nie wykonuje operacji wejścia-wyjścia; musi wiernie odtwarzać schemat blokowy, łącznie z nazwami zmiennych. Okno Dodaj pracownika ma dwie grupy kontrolek: dane z listą rozwijaną stanowisk oraz generowanie hasła z polem długości i trzema polami wyboru (wielkie litery, cyfry, znaki specjalne), z których każde wymusza jeden znak z danego zestawu. Hasło i komplet danych pokazują się w okienkach komunikatów. Dokumentacja: nagłówek funkcji NWD i zrzuty w dokumencie egzamin.
❯ Algorytm: NWD Euklidesa ze schematu blokowego
❯ Desktop: grupy kontrolek, pola wyboru, lista rozwijana
❯ Losowanie znaków z zestawów
❯ Dokumentacja: nagłówek funkcji, zrzuty

Sprawdź przed oddaniem

0/14

Co trzeba zrobić

Aplikacja konsolowa

Al­go­rytm Eu­kli­de­sa w wersji z odej­mo­wa­niem, do­kład­nie według sche­ma­tu blo­ko­we­go: dopóki a i b są różne, od więk­szej liczby odej­mu­jesz mniej­szą, a na końcu zwra­casz a. Funk­cja NWD ma dwa ar­gu­men­ty cał­ko­wi­te do­dat­nie (typ bez znaku albo kon­tro­la do­dat­nio­ści), zwraca wynik i nie czyta ani nie wy­pi­su­je ni­cze­go; pro­gram główny wczy­tu­je dwie liczby i wy­pi­su­je NWD z ko­mu­ni­ka­tem.

Aplikacja desktopowa

Okno „Dodaj pra­cow­ni­ka” z nu­me­rem zda­ją­ce­go w tytule, tło LightSteelBlue (#B0C4DE), przy­ci­ski SteelBlue (#4682B4) z białą czcion­ką. Grupa „Dane Pra­cow­ni­ka”: pola Imię i Na­zwi­sko oraz lista roz­wi­ja­na Sta­no­wi­sko z czte­re­ma po­zy­cja­mi (Kie­row­nik, Star­szy pro­gra­mi­sta, Młod­szy pro­gra­mi­sta, Tester). Grupa „Ge­ne­ro­wa­nie hasła”: pole „Ile znaków?”, trzy pola wyboru (pierw­sze, litery małe i wiel­kie, za­zna­czo­ne na star­cie) i przy­cisk Ge­ne­ruj hasło; pod spodem wy­raź­nie dłuż­szy przy­cisk Za­twierdź.

Generowanie hasła

Hasło ma tyle znaków, ile wpi­sa­no w polu, lo­so­wa­nych z małych liter; każde za­zna­czo­ne pole wyboru wy­mu­sza jeden znak z wiel­kich liter, z cyfr 0-9 albo ze znaków !@#$%^&*()_+-= (wolno usta­lić stałe po­zy­cje tych znaków). Hasło i ze­sta­wy znaków trzy­masz w zmien­nych na­pi­so­wych. Ge­ne­ruj hasło po­ka­zu­je hasło w okien­ku ko­mu­ni­ka­tu, a Za­twierdź drugim ko­mu­ni­ka­tem wy­świe­tla imię, na­zwi­sko, sta­no­wi­sko i to samo hasło.

Dokumentacja

Nad funk­cją NWD ko­men­tarz według li­stin­gu 1 (linie z gwiaz­dek, nazwa, opis, oba pa­ra­me­try z opisem, zwra­ca­ny typ, autor jako numer zda­ją­ce­go). Zrzuty kon­so­la1... i de­sk­top1..., a w edy­to­rze tekstu do­ku­ment eg­za­min z pod­pi­sa­ny­mi zrzu­ta­mi, sys­te­mem ope­ra­cyj­nym, śro­do­wi­ska­mi i ję­zy­ka­mi.

Kolejność pracy

01
Naj­pierw funk­cja NWD prze­pi­sa­na wier­nie ze sche­ma­tu, z na­zwa­mi a i b: to krótki kod, a zbiera punkty w dwóch re­zul­ta­tach (czy­tel­ność kodu i apli­ka­cja kon­so­lo­wa).
02
Zaraz po uru­cho­mie­niu dopisz ko­men­tarz na­głów­ko­wy do NWD i zrób zrzut kon­so­li: na­głó­wek ma od­po­wia­dać fak­tycz­nym typom, a te już się nie zmie­nią.
03
W apli­ka­cji de­sk­to­po­wej naj­pierw ułóż obie grupy kon­tro­lek, kolory i listę sta­no­wisk zgod­nie z ob­ra­zem 1, bo te kry­te­ria spraw­dza się w kodzie nie­za­leż­nie od logiki.
04
Potem ge­ne­ra­tor: zmien­na na hasło wi­docz­na dla obu metod ob­słu­gi przy­ci­sków, lo­so­wa­nie małych liter i pod­mia­na wy­bra­nych po­zy­cji na znaki z za­zna­czo­nych ze­sta­wów; wy­ge­ne­ruj dwa razy i sprawdź, czy hasła się różnią.
05
Na końcu Za­twierdź z ko­mu­ni­ka­tem peł­nych danych, zrzuty de­sk­top i do­ku­ment eg­za­min ze zrzu­ta­mi wkle­jo­ny­mi i pod­pi­sa­ny­mi.

Gdzie najłatwiej stracić punkty

[!]
Im­ple­men­ta­cja ma od­twa­rzać sche­mat: pętla while (lub do while) dzia­ła­ją­ca, dopóki a i b są różne, odej­mo­wa­nie mniej­szej liczby od więk­szej i zwrot a. Wersja z resztą z dzie­le­nia (%) nie jest zgodna ze sche­ma­tem.
[!]
Zmien­ne al­go­ryt­mu muszą na­zy­wać się a i b, a ich typ po­wi­nien wy­klu­czać liczby ujemne (typ bez znaku albo wa­ru­nek spraw­dza­ją­cy, w Py­tho­nie jawna kon­wer­sja): to osobne kry­te­ria w ocenie kodu.
[!]
Hasło trzy­maj w polu klasy lub zmien­nej wi­docz­nej dla obu metod ob­słu­gi przy­ci­sków, bo Za­twierdź ma po­ka­zać hasło wy­ge­ne­ro­wa­ne wcze­śniej: zmien­na lo­kal­na w me­to­dzie Ge­ne­ruj hasło nie speł­nia kry­te­rium.
[!]
Eg­za­mi­na­tor ge­ne­ru­je hasło dwa razy i oba hasła muszą się różnić, a dłu­gość ma się zga­dzać z liczbą w polu „Ile znaków?”: brak lo­so­wa­nia albo zła dłu­gość to brak punktu.
ZAWODNIK
egzamin zawodowy INF.02 · INF.03 · INF.04
Serwer Discord›
Egzaminy zawodowe IT/Matury/Studia
@yastor
© 2026 Zawodnik · by Yastor
Arkusze i zasady oceniania pochodzą z CKE. Serwis nie jest powiązany z Centralną Komisją Egzaminacyjną.